B-groep Etty & Steven

Fiets Ren Race is online

2010-01-04T10:37:00.000-08:00

Bericht van Annemarie

Bij mijn verjaardag had ik het al "groots" aangekondigd en eindelijk is 'ie er nu dan echt, mijn grote "Fiets Ren Race" voor REINAERDE 2010 website! Klik hier voor de website

Trudy 50 jaar!

2009-11-22T01:23:00.001-08:00

Trudy is 50 jaar en dat moest gevierd worden! Het was gister weer een ouderwets gezellig feestje met overvitale Pijnenburgers op de dansvloer. Hieronder een impressie:

Annemarie 40 jaar!

2009-11-17T11:26:00.000-08:00

Het was feest woensdag jl. Annemarie vierde haar veertigste verjaardag met veel lekkere dingen èn een heel inventief programma voor een goed doel. In plaats van een verjaardagcadeau kun je Annemarie sponseren in haar uitdaging om 10 fietstochten en 10 prestielopen te volbrengen. Het geld is bedoeld om een leuke dag te bekostigen voor de bewonders van Reinaerde.

Herfst

2009-10-22T10:45:00.000-07:00

Een bijdrage van Yvonne.

Langzaam maar zeker worden de dagen korter. Voor onze hardloopgroep betekent dat: lange tights uit de kast halen en even kijken of de warme shirtjes en het thermo ondergoed nog past. Zitten er nog bruikbare batterijen in onze armlampjes?

Op woensdagavond is het niet meer mogelijk om door het bos te lopen: de straten in en om Soest zullen de komende 5, 6 maanden weer opgezocht worden tijdens de avond training. Omdat de ondergrond van de straten hard is, is het ook goed om aan het begin van het winterseizoen te controleren of de demping van je schoenen nog goed is: liever een paar nieuwe schoenen dan een blessure.
Herfst………... Even bekruipt mij het gevoel om lekker vroeg naar bed te gaan, of met een goed boek op de bank te kruipen. De training in de kou, de regen en het donker is niet zo aantrekkelijk, en al die kleren belemmeren me in mijn bewegingen. Maar de inzinking is van korte duur.
De frisse wolkjes adem en het licht van de straatlantarens hebben ook wel wat. En de geur van natte herfstbladeren op de grond, die knisperen onder je voeten. De huizen waar we langs lopen, met alle lichten aan en de gordijnen wijd open, waardoor je blik als het ware naar binnen getrokken wordt…. Ik verheug me al op de kerstverlichting die straks overal te bewonderen is.
Maar bovenal verheug ik me op de zaterdagochtendtraining in de bossen. Daar is het uitzicht elke keer anders, daar staan ineens overal paddenstoelen en zwammen met grillige vormen en prachtige kleuren.

Daar kleurt het pad langzaam rood en geel en bruin en er komt steeds meer ruimte en licht tussen de takken van de bomen. Daar wordt de zon gevangen in duizenden dauwdruppels en kunstige spinnenwebben tooien zich in feesttenue. De geur van natte herfstbladeren op de grond mengt zich met die van het mos en een enkele keer van stinkzwammen, verscholen in de struiken. Als je geluk hebt vind je hier en daar nog rijpe bramen en overal liggen beukennootjes en wilde kastanjes voor het oprapen. Een late vlucht ganzen trekt kwebbelend naar het zuiden, en eekhoorns zijn druk in de weer met het aanleggen van hun wintervoorraad. Het is een feest om de herfst elke week een stukje te zien vorderen
En of het nou op straat is of in het bos: er is overal wat te zien en te beleven!

Opgewekt trek ik de deur open en loop naar buiten. Nee er is geen boek dat me op de bank kan houden, en waarom zou ik vroeg naar bed gaan, als ik buiten zo kan genieten van de kracht, de kleur, de geur en de gulle gaven van de herfst

Postbankloop 27 september 2009

2009-07-22T10:57:00.000-07:00

Vorig jaar hadden enkelen het idee opgevat om naar aanleiding van mijn verhaal de schitterende Posbankloop te gaan doen.

Deze loop wordt dit jaar gehouden op zondag 27 september 2009.
De afstanden zijn 6 en 15 kilometer. Dat moet voor deze groep met een beetje training wel te doen zijn. Onderweg geniet je van de schitterende omgeving van de Veluwerand bij Velp.
Tevens zijn er ook wandeltochten over diverse afstanden.

Informatie over deze loop is op internet te vinden bij
www.atagposbankloop.nl

Hopelijk doen er mensen mee. Ik zal er in ieder geval bij zijn.
Het inschrijven gaat alleen bij voorinschrijving via de website tot 21 september.
Er is geen mogelijkheid tot na inschrijving op de dag zelf.

Evert van ’t Klooster
Gastloper bij groep van Etty.

Walnotenkoek

2009-06-28T05:21:00.000-07:00

Was het niet gezellig gisterochtend bij de koffie? We hebben daarbij gesmuld van de walnotenkoek van Nellie en zij was zo aardig om het recept met ons te delen:

WALNOTENKOEK

Nodig :

100 gram boter
200 gram suiker
3 eieren
100 gram walnoten (gepeld)
80 gram bloem

Smelt de boter in een pannetje. Meng de gesmolten boter met de suiker.
Meng één voor één de eieren door het mengsel
Voeg de verkruimelde walnoten en de bloem toe en meng homogeen(= goed door elkaar)
Giet het in een bakvorm, ongeveer 24cm doorsnede
Bak het gedurende 30 minuten op 200 graden of 40 minuten op 180 graden.

Aanbeveling: 40 min. op 180 graden

Modderkuiten

2009-06-28T05:19:00.000-07:00

Op verzoek van Hans: modderkuiten in beeld!

Dauwtrappen

2009-05-30T12:31:00.000-07:00

Spontaan opgekomen in de groep: laten we gaan dauwtrappen in de Lage Vuursche.
Op Hemelvaartsdag zijn we dus met zijn negenen om vijf uur opgestaan, en per fiets of per auto op weg gegaan …….. voor dag en dauw………….De 9 vroege vogels van de B groep verzamelden zich bij het Jachthuis in de Lage Vuursche voor een wandeling door de bossen. Het was stil op de weg en alleen al de fietstocht er naar toe was een groot genoegen. Maar toen we eenmaal wandelend op weg waren richting Hilversum werd het nog veel mooier. Onze Gids van de dag, bekend met de omgeving vanwege zijn werk, had zijn handen vol aan het stil houden van de kwebbelende groep. Maar wanneer hij ons wees op de dingen die wij onderweg tegenkwamen kreeg hij het af en toe toch echt voor elkaar om ons rustig te krijgen.

We hoopten een ree te kunnen zien, of de grazende koeien, die wij passeerden.
We liepen door een uitloper van de Utrechtse heuvelrug. We hadden er flink de pas in, en kregen al wandelend les over de bloeiende bomen en struiken, de verschillende vogels, die wij op een gegeven moment met enige oefening aan hun gefluit konden herkennen, en we zagen inderdaad heel in de verte een hert door het bos rennen, het wit van zijn staartje hipte heen en weer tussen de bomen en de velden.

We kwamen nog meer “ wild” tegen onderweg, een grote groep fietsende dames en heren in veelkleurige jassen passeerde ons met enig rumoer, en toen wij in de buurt van de dwarsmeren kwamen waar wij in een uitzichttoren de vogels wilden bespieden, botsten we bijna tegen een groep Nordic Walkers op…. Kennelijk zijn de bossen rond de Lage Vuursche bekend terrein voor allerlei sporters, en is dauwtrappen om 6 uur ‘s-ochtends “spitsuur” ….

Het uitzicht over het meer was prachtig vanuit de vogelspotplaats, maar er stonden te veel dames en heren van de fietsclub uitbundig koffie te drinken. Wij bleven er lang genoeg om van het prachtige uitzicht te genieten. Het langgerekte meer, waarin de lentekleuren van de bomen weerspiegelden en de langzaam smeltende wolken plaats maakten voor de vroege ochtendzon, zag er prachtig uit. Enkele bijzondere ganzen vlogen in formatie voor ons uit, zij streken neer op een eilandje middenin het meer, en met de verrekijker was te zien dat er verschillende paartjes aan het broeden waren.

We lieten het meer aan de linkerkant van het pad liggen en vervolgden onze wandeling. We passeerden verschillende wildhekken maar de koeien lieten zich niet zien. Wel hoorden we het geroffel van paardenhoeven, en kort daarna kwam ons een groep ruitertjes tegemoet, dauwtrappers van de manege verderop. En wij maar denken dat we de enige sportievelingen waren die zo vroeg waren opgestaan!
Het was heerlijk om te wandelen door het bos, de geuren op te snuiven van de bloeiende meidoorn en de tientallen verschillende schakeringen groen in ons op te kunnen nemen. Er stond veel opgeschoten vogelkers onder de bomen, dat de weinige varens verdrong.

Twee spechten roffelden om het hardst tegen de stammen van de bomen. Op de grond zagen wij een volledig in kleine stukjes ge”roffelde” boomstam liggen, het resultaat van het werk van de spechten. De bospaadjes slingerden zich, vol wortels en kuilen door het groen, en langzaam maar zeker verloren we de andere groepen sporters uit het oog en werd het echt een rustige wandeling.
Toen we uiteindelijk terug waren in de Lage Vuursche bleken er meer sportievelingen op “ ons” terras te zijn neergestreken, maar we vonden toch nog een heerlijk plekje op het buitenterras en de eerste zonnestralen werden toegejuicht door de dames van onze groep. Natuurlijk hadden we onze koffie (met appelgebak, en een enkele pannenkoek) verdiend na onze stevige wandeling op dit tijdstip van de dag. En terwijl we naar huis fietsten werden er al weer plannen gesmeed voor een volgende “dauwtrap-ervaring”…….

Yvonne Sebel

Verslag wandeltocht Laag-Soeren 16 mei 2009

2009-05-24T01:55:00.000-07:00

Nog vroeger dan anders op zaterdagochtend duikel ik mijn bed uit. Heb ik alles bij me wat nodig is voor de wandeltocht? Nog even check ik mijn tas: regenponcho, flesjes water, telefoon, geld, broodjes voor onderweg, zonneklep en zonnebril. Ik ben op alle soorten weer voorbereid. Het is ook maar de vraag of we het droog zullen houden vandaag, ook al schijnt de zon uitbundig wanneer ik naar het station rijd: er is regen voorspeld aan het eind van de middag en we hebben een flinke wandeling voor de boeg. De kans bestaat dat we later op de dag al wandelend, overvallen zullen worden door een hoosbui.
Op het station kom ik alle deelnemers van deze wandeltocht tegen. We zijn met zijn dertigen, 26 vrouwen en vier mannen, allen van de B groep Steven/Etty, uitgedost in vrolijke kleuren regenjassen, alle soorten en maten rugtassen, stevige wandelschoenen, hier en daar een lichtvoetige hardloopschoen, maar overal dezelfde vrolijke gezichten. Dit gaat een heerlijke wandeltocht worden.

Nelly Nieuwenhuizen heeft alles goed voorbereid. Als een heuse juf huppelt ze heen en weer tussen haar “ kinderschaar” met schema’s, routebeschrijvingen en plattegrondjes. Wanneer de trein aankomt zijn we allemaal in opperbeste stemming: we gaan de uitdaging aan. Op het programma staat een NS wandeltocht Laag-Soeren, van Station Dieren tot Station Brummen, in totaal 20 kilometer, wanneer we niet verkeerd lopen. In de trein zoeken we een coupé waar we allemaal kunnen zitten, en het lijkt wel een rijdend kippenhok: iedereen heeft zoveel te vertellen dat de weinige passagiers die bij ons clubje zitten, haastig een ander heenkomen zoeken.
In utrecht stappen we over op de trein naar Nijmegen. Bijna stappen we in de trein naar Maastricht, aan de overkant van het perron, maar gelukkig behoeden de opmerkzame mannen ons voor die fout…. In Arnhem stappen we over op het boemeltje naar Dieren. De aansluiting geschiedt voorspoedig. Bij de Kiosk op het station Dieren drinken we met zijn dertigen verse koffie, houden voor elkaar de deur van de WC open voor een laatste “comfortabele” sanitaire stop, en dan begint het avontuur.

De wandeltocht is uitstekend beschreven. We volgen in eerste instantie de geel/rood gemarkeerde route, en in het NS boekje, dat we allemaal hebben meegekregen, staan de bezienswaardigheden beschreven die we onderweg tegenkomen. Maar wij zijn zelf al een bezienswaardigheid zoals wij daar met zijn dertigen rondlopen, kleurig en kwebbelend, het tunneltje door, langs enkele straten en volkstuintjes het bos in, pratend en lachend, en stevig marcherend door het vrolijke zonnige landschap. Even lijkt het, aan de naambordjes van de boswegen die we tegenkomen, alsof we terug zijn in Soest: de Koninginnelaan, de Prinses Margrietlaan en de Koningslaan wijzen op een indrukwekkend Oranjeverleden in deze streek, waar onze Koninklijke familie jarenlang hun jachtgebied heeft gehad.
Al gauw komen we op een heuveltje met de naam Carolinaberg. Hier komen 14 prachtige bomenlanen bij elkaar, en met heel veel fantasie kunnen we er de 18e eeuwse stervorm in ontdekken die indertijd door Prinses Anna van Oranje beoogd werd. We maken groepsfoto’s op de top van de berg en puzzelen vervolgens even over welke van de 14 lanen wij moeten in gaan voor het vervolg van onze route. Het is een heerlijk bospad, aan weerskanten begrensd door oude, hoog opgeschoten eikenbomen die de langzaam dichter naar elkaar groeiende wolken boven ons hoofd nog even voor ons uit elkaar lijken te schudden. We passeren een bord
“ Nationaal Park Veluwezoom”, gaan een klaphek door, en dringen dieper het bos binnen. Afdrukken op de opgedroogde modderpaden wijzen op herten en reeën die hier gelopen hebben. We doen ons best om stil te zijn, en hen niet af te schrikken, maar we zien er geen een. Misschien zijn we met zijn dertigen toch wat te luidruchtig voor deze vluchtdieren, die ons vast vanaf een afstandje hebben gadegeslagen, een rare, bonte duizendpoot die kronkelt over de bospaden…. Zelfs van de overvloedige populatie wilde zwijnen waarover zoveel commotie is omdat ze akkers omwoelen, afrasteringen ondergraven en niet bang zijn voor mensen, zien we er geen een. De enigen die ons begeleiden zijn de vogels die uitbundig zingen en kwetteren, en ons op onze reis klapwiekend uitzwaaien.

De eerste sanitaire stop wordt door ons meteen te baat genomen om onze meegebrachte boterhammen en flesjes drinken aan te spreken. Hier en daar wordt een kleurige regenjas uitgetrokken, in een rugzak gepropt en verder gaat het weer: gelaafd en geloosd en opgelucht, maar vooral opgetogen. We bereiken een gebied waar verschillende beken en sprengen te zien zijn. De routebeschrijving van de NS verklaart het verschil: beken zijn natuurlijk van oorsprong, sprengen zijn door mensen aangelegde waterstroompjes, met een ondergrond van klei en leem, gegraven tussen 1600 en 1800 die gebruikt werden voor irrigatie, maar ook voor het aandrijven van molens middels waterkracht. Hier rusten we even. Joke Sachs heeft last van een blessure: er is iets in haar lies verschoven. De vier mannen uit ons gezelschap bieden onafhankelijk van elkaar aan om haar even te masseren, maar Joke houdt het bij een pijnstiller en een pakezel voor haar rugzak. Gewapend met een stevige wandelstok loopt ze dapper met ons verder.
Het is nog maar een klein stukje naar Laag Soeren, waar in 1848 Huis Laag Soeren werd gesticht, een kuroord dat gebruik maakte van het frisse sprengenwater als geneeskrachtige badinrichting. We zien het in de verte wanneer we voor onze eerste koffiestop neerstrijken op het terras van Hotel Café-restaurant De Harmonie voor een overheerlijke kop koffie, thee, en een grote punt appel- of notentaart. De geneeskrachtige geschiedenis van deze omgeving geeft Joke zoveel kracht, dat zij de pijn van haar blessure bijna helemaal vergeet. Of is het misschien de onbegrijpelijke humor van de ober die maar heen en weer blijft rennen tussen onze aangeschoven tafeltjes en stoelen? We maken inderdaad wel een rommeltje van zijn keurige terras door alle stoelen in een grote kring neer te zetten, maar beloven plechtig om alles weer terug op zijn plek te zetten wanneer we vertrekken.
De stoet gaat verder en al gauw is de bebouwing ver achter ons, lopen we weer door de bossen ern de zandpaden. Het is vrij stil, behalve onze groep zien we niet veel mensen, een enkele wandelaar hier en daar, die ons vriendelijk groet en maar al te graag voor laat gaan. Er zit nog steeds veel energie in de meerkoppige slang die zich door het bos heen kronkelt. We blijven goed bij elkaar, af en toe bij een zijpaadje wachtend op de achterblijvers. Wij passeren de spoorlijn van de Veluwse Stoomtrein Maatschappij, vroeger een goederenspoor, tegenwoordig uitsluitend in gebruik door de Veluwse Stoomtrein Maatschappij voor hun rijdend spoorwegmuseum. We zien de wagons van de stoomtrein een eindje verderop aan de rand van het bos op de rails staan. Misschien een leuk idee voor een volgende excursie om daar eens een kijkje in te nemen. Nu hebben we er geen tijd voor. De wandeling is halverwege en het wordt steeds donkerder boven ons hoofd.

Hier en daar klinkt er een kreuntje in de groep, en de slang valt uiteen in verschillende stukjes. Sommigen van ons voelen hun voeten, anderen hun, toch niet voor wandelwerk getrainde, spiertjes. Of is het toch de appeltaart die alle energie heeft verbruikt bij het verorberen? We doen het wat rustiger aan terwijl we verder lopen langs het Apeldoorns Kanaal, een indrukwekkend bouwwerk dat in 1825 schepje voor schepje door mensenhanden is gegraven. Onderweg is er van alles te zien: mooie grote gele zwammen, een moedereend met donzige eendenkuikens die verschrikt voor onze vele voeten wegvluchten het water in, de prachtige schakeringen groen in de bomen en duizenden sneeuwende bloesemblaadjes die het pad kleuren waar wij op wandelen. De NS route is overgegaan in het wit/rood gemarkeerde Trekvogelpad en door de weilanden bereiken we Hall, een klein plaatsje met een Natuurvriendenhuis en een kerkje. We slaan rechtsaf om via een fietspad dat door de weilanden slingert, weer op een bospad te komen waar af en toe, tussen de bomen, de uitgestrekte weilanden te zien zijn. Vooruit gaat het weer, en alle pijnlijke voeten ten spijt, zit de gang er weer goed in.
Boven ons vechten de wolken om wie er het eerste zijn regendruppels mag neerstorten, maar omdat ze het niet eens kunnen worden blijft het droog en kunnen we ongehinderd onze weg vervolgen, langs een karrenspoor bij een golfbaan, door een hekje, over een zandpad, tot we bij een grote oprijlaan komen, omzoomd door prachtige oude bomen. Het is de oprijlaan van Huize Groot Engelenburg in Brummen. Hiervandaan is het nog maar een klein stukje lopen naar het station in Brummen, de eindbestemming van onze wandeling.
Ik zie een paar opgeluchte gezichten om mij heen: we zijn er! Tot ons groot genoegen komt de trein al snel aanrijden, en binnen no-time zijn we op station Arnhem, waar we onze beloning hebben gereserveerd: een heerlijk diner in een prachtige omgeving, vlak bij het water. Hier nemen 4 wandelaars afscheid van de groep: zij reizen meteen door naar Soest.

Vanaf het station Arnhem moeten we nog een flink stuk lopen om het restaurant te bereiken, maar het is zeer de moeite waard. De wijn vloeit rijkelijk en het eten smaakt verrukkelijk. Het zal de kok enige moeite hebben gekost om de vele porties carpaccio, zalm, entrecote en ijs op tijd te bereiden voor een groep van 26 mensen, maar wij hebben er weinig last van. Het is heerlijk om stiekem onder de tafel onze schoenen en sokken uit te trekken en met een glas wijn in de hand rustig achterover te leunen, wachtend op het eten…..

In de trein terug naar Soest is het mogelijk nog luidruchtiger dan op de heenreis. Wellicht heeft de drank de tongen los gemaakt, misschien is het de voldoening, dat we het gefikst hebben…. Wanneer de conducteur de deur open trekt om onze kaartjes te controleren, schrikt hij zo van onze feeststemming, dat hij snel rondkijkt en roept: Heeft iedereen een kaartje? JAAAA klinkt het door de coupé waarna hij zich schielijk omdraait onder het motto ” dat geloven we wel”….
“Zo’n goeie hebben wij nog niet gehad” schalt door de coupé en al zingend bereiken we Soest, na een geslaagde wandeling vol verbroedering (verzustering), verhalen, sportiviteit en vrolijkheid. En terwijl om mij heen de verhalen en de lachsalvo’s doorgaan prijs ik mij stilletjes gelukkig in het gezelschap van zoveel Pijnenburgers…………..

16 mei 2009,
Yvonne Sebel

Alle foto's van het uitje Laag-Soeren!

2009-05-24T01:49:00.000-07:00

Met dank aan Co voor het maken van de foto's, hierbij de link naar alle foto's van de wandeltocht Laag-Soeren op 16 mei 2009.

Uitje 16 mei 2009

Uitje B-groep op 16 mei

2009-05-11T01:33:00.000-07:00

Hierbij wat meer praktische informatie over het uitje van 16 mei a.s.

We verzamelen bij station Soest-Zuid. De trein vertrekt om 9.02 uur vanaf spoor 1 naar Utrecht Centraal. In Utrecht stappen we over op de intercity naar Arnhem. In Arnhem nemen we de trein naar Dieren, waar we om 10.42 uur aankomen. Op het station in Dieren is een kiosk, waar we koffie/thee drinken voor we aan de wandeling beginnen.

We gaan er vanuit dat je zelf voor een treinkaartje zorgt !

Onderweg komen we nog langs Café Restaurant De Harmonie (in Laag-Soeren) en Pannenkoekenrestaurant De Brugkabouter (in Eerbeek). Daar kunnen we nog een koffie-en-theepauze inlassen.

Eten en het overige drinken voor onderweg moet je zelf meenemen.

Na de wandeling kunnen we in Arnhem bij “Humphrey’s” na 18.00 uur genieten van een heerlijk 3 gangen keuze menu voor slechts € 32,50 per persoon (inclusief drankjes en koffie).

Verzoek aan de ‘mee-eters’ is om – i.v.m. het gezamenlijk afrekenen van de koffie/thee onderweg en het eten en de aanbetaling voor het eten – € 40,00 over te maken op rekeningnummer 88.40.98.559 t.n.v. N. van Nieuwenhuizen, in Huis ter Heide.

Tot de 16e,
Mieke & Nelly

Rondje bosvijver

2009-05-05T08:13:00.001-07:00

Never a dull moment als Jan training geeft! Alsof een rondje bosvijver al niet genoeg was (inclusief bergbeklimming), had hij op de terugweg een survival-verrassing. Maar ... iedereen hield het vol! Zo erg kon het dus ook weer niet zijn. Sterker nog: het was best leuk!

Ransuilen

2009-04-24T12:51:00.000-07:00

Vorige week zijn we nog even wezen kijken, maar de uilen waren weg uit de Soesterduinen. Gelukkig heeft Co mooie foto's gemaakt en kunnen we daarmee nog even nagenieten van deze prachtige dieren. Hopelijk kunnen we ze volgend jaar weer live bewonderen.

Voor meer informatie over de ransuil zie: wikipedia

(Sch)aapjes kijken

2009-04-19T11:01:00.000-07:00

Op 18 april liepen wij een rondje Den Dolder, dat dwars door een schapenweitje gaat. Er werd even gepauzeerd om de lammetjes te bekijken. En de lammetjes keken terug naar al die kleurrijke mensfiguren!

Lekker zonnetje

2009-03-25T07:38:00.000-07:00

Op de afgelopen training scheen een lekker zonnetje. Tussen de oefeningen van de training werd dan ook graag even van de gelegenheid gebruik gemaakt om van de lentezon te genieten.

Jaarlijks uitstapje: 16 mei

2009-03-13T07:52:00.000-07:00

Op 16 mei is het jaarlijkse uitstapje van de groep. Het wordt georganiseerd door Mieke en Jeanine. Waar de reis naartoe gaat, staat nog niet vast. Wel dat het gezellig gaat worden! Voor meer informatie kun je bij Mieke en Jeanine terecht. Ook zijn zij nog op zoek naar ideeën om de dag verder in te vullen.

(Het gerucht gaat dat er wordt gereisd met de trein en dat het Kruidvat thans weer kortingskaarten voor een treinreis heeft!).

Groen zien op het Crosskampioenschap

2009-03-02T10:27:00.000-08:00

Zaterdag jl. waren de Clubkampioenschappen Cross. Leden uit verschillende trainingsgroepen streden in het Pijnenburgbos om de felbegeerde titel. Voor de renners uit de b-groepen was een afstand van 3850 meter uitgezet. Onze trainingsgroep deed het heel verdienstelijk! De eerste plaats was voor Heleen met een tijd van 21.36 minuten. Een zeer goede prestatie, aangezien Heleen al sinds december last heeft van een hardnekkige verkoudheid. Op de tweede plaats belande Annemarie met 21.40 minuten. Annemarie heeft de laatste maanden een enorme ontwikkeling doorgemaakt, zowel in snelheid als duurvermogen. De derde plaats ging naar Els die de afstand aflegde in 21.41. Els loopt officieel in een andere groep, maar haakt regelmatig aan bij de groep van Etty en Steven op maandagavond.

De omstandigheden waren zwaar. Er was een hoge luchtvochtigheid en in de modder glibberden de renners alle kanten op. Ook voor Annemarie die de tweede plaats behaalde was het afzien. "Ik dacht echt meerdere malen tijdens die cross: waar doe ik dit voor, is dit nu leuk? Ik ga flauw vallen, ik zak door mijn benen...wat een vervelende afstand zeg!", aldus Annemarie. Toch is voor haar ook de uitdaging juist hetgeen wat het zo leuk maakt. "Toen we weer de baan op kwamen lag ik nog 4e, met iemand in mijn kielzog. Heleen had het laatste stukje, juist voor we het bos uit kwamen, nog even aangezet. Ik zat er echt helemaal doorheen. Pas 10 meter voor de finish durfde ik nog aan te zetten en niemand ging mee! Volgens mij zag ik groen. Kortom, leuk he, zo'n cross, moeten we vaker doen!"

Clubkampioenschappen Cross

2009-02-25T12:03:00.000-08:00

Zaterdag 28 februari zijn de Clubkampioenschappen Cross! Geen wijn dus op vrijdagavond. Wanneer je om 9.00 uur aanwezig bent, dan kunnen we na het opspelden van het nummer, gezamenlijk nog even de warming-up doen. De afstand is 3850 meter, dus dat is eigenlijk een lange sprint ;-). Tot zaterdag!

De Stompert bedwongen

2009-02-15T05:04:00.000-08:00

Op zaterdag 14 februari had Jan een speciale training in gedachten. (Jan is om de 14 dagen de trainer op zaterdag, nu Steven voor een wat langere tijd geblesseerd blijkt). De missie was het bedwingen van de heuvel op het militaire oefenterrein "De Stompert". Het doel was om bovenaan een groepsfoto te maken bij het hek van de tankbaan.

Na het inlopen en de rekoefeningen onder begeleiding van de altijd vrolijke Jan, ging de groep op weg. Onderweg werd nog wat loopscholing gedaan. Hoewel niet geheel volgens voorgeschreven kledij (daar was te koud voor) begaf de groep zich op het terrein van De Stomert. Het was een prachtige route. De missie werd uiteraard volbracht en het doel bereikt. Na even uitblazen ging de weg terug via de prachtige Soesterduinen. Er was even oponthoud bij het oversteken van het spoor, maar om 10.30 uur zat iedereen dan uiteindelijk achter de welverdiende koffie. Wat een heerlijke manier om het weekend te beginnnen!

Sylvestercross 2008

2009-01-14T07:42:00.000-08:00

Hierbij alsnog een impressie van de Sylvestercross.

Overhees

2008-12-28T02:38:00.000-08:00

Zo moge u blijken,
dat ik een poosje
bij de ingang van
Overhees heb staan kijken.

Recht van uw werk,
de file vergeten,
stuurt u de wagen
weer ongemeen sterk

en heel niet meer opgewonden,
omdat u zo net
de ingang van
Overhees hebt gevonden.

De zuurkool staat op,
de dagen verstrijken.
De wijk slibt mooi vol,
in de randen de rijken.

En als ik weer wegfiets
verlaat ik een wonder.
Zoveel mensen tezamen
en nauwelijks gedonder.

Jan Menne

(uit: "The Stretcher")

2008-12-24T03:48:00.000-08:00

Startbaanrun was zwaar

2008-12-15T06:37:00.000-08:00

Het was koud en waaide hard. De startbaanrun in Soesterberg was afzien. Toch was het ook een unieke belevenis om over de vliegbasis Soesterberg te rennen. De finish was in hangar 1.

Uit de Gooi en Eemlander 'Startbaanrun vliegbasis: ' te bijzonder om te laten lopen' Gepubliceerd op 14 december 2008

Voor één keer was er zaterdagmiddag geen strenge controle bij de toegangspoort van vliegbasis Soesterberg. In colonne reden de personenauto's het militaire terrein op. De bezoekers kwamen voor de unieke Startbaanrun. Zij moesten er de afgelopen weken als de kippen bij zijn om een startbewijs te bemachtigen voor deze eenmalige loop, georganiseerd door de Stichting 'Vaarwel Vliegbasis Soesterberg' en de Amersfoortse atletiekvereniging Altis. Om veiligheidsredenen konden maximaal tweeduizenden mensen zich inschrijven en mochten zij niet meer dan twee supporters meenemen. ,,Allemaal heel officieel, maar als puntje bij paaltje komt, valt het met de beveiliging allemaal reuze mee'', aldus atleet Frans de Rijk (58) uit Weesp. De run begon met 116 kinderen die 650 meter liepen. Kolonel Frank Gerards en burgemeester Arie Noordergraaf gaven het startsein. ,,Had ik mijn skeelers maar meegenomen voor op de startbaan'', verzucht een koukleumende moeder. ,,Mijn tenen waren bevroren. Dat liep nogal lastig'', klaagt de negenjarige loopster Anne Hartman uit Soesterberg achteraf. ,,Zoiets bijzonders laat je niet lopen. Deze kans krijg je nooit meer. We hebben ook meegedaan aan een speciale run op het circuit van Zandvoort. Ik hoop de tien kilometer binnen het uur te lopen'', aldus Riekie Meijer (60) uit Utrecht. ,,Dit is één keer en nooit meer'', lacht haar vriendin. ,,Ik sta hier te blauwbekken. Door de open vlakte is de wind hier extra guur. Dit is gewoon niet leuk meer. Geef mij maar een loop door de bossen. Pas geleden liepen we nog in de sneeuw.'' Veel publiek bleef zo lang mogelijk bij de inschrijfpost in de grote hangar. Al trappelend probeerden de mensen zich warm te houden. De fanatiekelingen liepen alvast in op de startbaan buiten het wedstrijdparcours. De winnaar mocht een vlucht maken met de Amsterdamse zweefvliegclub.

Duurtrainingen gaan door !!!

2008-12-02T23:21:00.000-08:00

Goed nieuws voor kilometervreters. Na overleg wordt de duurtraining op donderdagavond van Wim een vast onderdeel van het trainingsprogramma van Pijnenburg. De eerste training start weer op 4 december a.s. Wel is er een voorwaarde aan verbonden. Mensen die met de trainingen mee willen doen, moeten een doel oor ogen hebben. Dus: het is de bedoeling dat je traint voor een bepaalde prestatie, zoals een halve marathon. Dit is om te voorkomen dat deze trainingen gebruikt worden als vervanging van gemiste trainingen op andere dagen. Ook blijft op deze manier het (duur)niveau goed op peil.

Wil je mee doen met deze trainingen? Geef dat door aan Etty en meld je aan bij Wim. Iedere donderdag wordt gestart om 19.00 uur vanaf het clubgebouw.

StartbaanRUN - inschrijven tot 7 december !

2008-12-02T12:20:00.000-08:00

Wil je een snelheidsrecord behalen met hardlopen, dan dagen we je graag uit in Soesterberg op 13 DECEMBER a.s.. De inschrijving is begonnen en sluit op 7 december 24.00 uur! Vanwege grote belangstelling is na-inschrijving NIET mogelijk.

Een unieke kans om op de Startbaan van Vliegbasis Soesterberg hard te lopen, waar vroeger F15’s en CH-47 Chinooks opstegen en landden! Zie met eigen ogen hoe groot dit terrein is. Proef de rijke historie van deze plaats. Beleef eenmalig de kick om een wedstrijd te lopen op een locatie die nooit eerder is opengesteld voor publiek. Ren langs de supergeheime hangars waarin vroeger de gevechtsvliegtuigen stonden opgesteld. Laat je fantasie de vrije loop.

Een supervlak parcours, met de finish " in " de hangar 1!

Het afscheidscomité Vaarwel Vliegbasis Soesterberg zal op zaterdagmiddag 13 december a.s. in samenwerking met atletiekvereniging Altis en de vliegbasis Soesterberg een unieke kidsrun en prestatieloop organiseren.

Een startbaanRUN van 5 km en 10 km over de volledige start- en landingsbaan en een speciale kidsrun van 650 meter en 1.070 meter op vliegbasis Soesterberg.

Ben je een hardloper (m/v) en wil je de vlakke kilometers ondergrond onder je voeten voorbij laten flitsen, dan is deze STARTBAANRUN wellicht een sportieve ervaring. De loop gaat geheel over de startbanen van Vliegbasis Soesterberg. Een volledig verhard en vlak parcours. Een unieke gelegenheid om de startbanen van Vliegbasis Soesterberg van dichtbij te zien, te voelen en te beleven. Ben je een ware hardloper (amateur of professional), de StartbaanRUN is een unieke aangelegenheid!

Zie: www.v-v-s.nl

Wie kent hem niet?

2008-12-01T02:34:00.001-08:00

Bericht uit de Gelderlander over de zeven heuvelenloop

Sint is een van de rappe 65-plussers
door Jacqueline van Ginneken. maandag 17 november 2008
NIJMEGEN - Hij staat in de categorie van de 65-plussers op een vierde plaats. Sint Nicolaas met een tijd van 1:05:49. Maar Vincent Horstink uit Nijmegen die om de vijf jaar met tabbert en mijter de Zevenheuvelenloop aflegt, is in het dagelijks leven een stuk jonger, Horstink is een vijftiger. Maar dan nog, want een jurk is niet de ideale hardloop-outfit.

Jantje en de zeven heuvelen

2008-11-25T07:55:00.000-08:00

Zondag 16 november, 10:00 uur, stralende blauwe lucht en zon!

Na maandenlange training, onder de bezielende leiding van Wim, mochten wij dan eindelijk afreizen naar Nijmegen. De meeste mensen van onze trainingsgroep hadden gekozen voor de trein. Op station Soest-Zuid zag je al heel veel mensen op hardloopschoenen. De trein binnenstappende kreeg je direct een formulier in de handen gedrukt van de BAV-loop. De mensen uit Baarn zaten dus ook al in de trein.
In Utrecht moesten wij natuurlijk overstappen. Dan zie je nog meer mensen op hardloopschoenen! In de trein naar Nijmegen was het al reuze gezellig met alleen maar hardlopers!

In Nijmegen aangekomen liep je in een grote file richting de start. Men start daar in groepen. Wij starten allemaal zo’n beetje in de laatste groep. Al verder lopende kom je langs de kramen waar je de tas af kon geven. Je krijgt dan een nummer dat op jou startnummer wordt geplakt. Vervolgens loop je verder richting jou startvak en duurt het nog wel ca 1 uur voordat je daadwerkelijk gaat hardlopen. Om niet te veel af te koelen hadden veel mensen zich heel sierlijk in een vuilniszak of plastic regencape gestoken! Ook waren er die een oude trui of jas aan hadden gedaan om toch een beetje warm te blijven.

Dan gaat op een gegeven moment de hekken van jou startvak open. Al wandelende, onder de gezellige klanken van een slagorkest, ga je richting de startlijn. De overtollige “merk”-kleding wordt weggegooid. Kleding die nog goed te gebruiken is, wordt verzameld en gaat naar Het Leger des Heils. Eenmaal bij de startlijn aangekomen kan je direct gaan hardlopen en JOU tempo gaan lopen. Dit was heel apart te ervaren aangezien er duizenden mensen meelopen! Dus geen geduw of iets dergelijks.

Op onze startnummers waren onze voornamen gedrukt. De toeschouwers zagen dus jou naam staan en moedigden jou met je voornaam aan. Fantastisch was dit!!

De eerste kilometers waren vlak en daarna kwamen natuurlijk wel de “heuvels”!!! Dus, kleine pasjes omhoog!! Wanneer je dan naar voren keek zag je de mensen omhoog gaan in allemaal verschillende kleuren van shirts en aan beide kanten zag je de mooie bomen met hun schitterende verkleurende bladeren! Prachtig om te zien!! Overal stonden mensen om ons aan te moedigen en hier en daar een bandje, pianist of muziekbox. Ongemerkt neem je dus de zevenheuvelen. Het hele parcours was een grote herfstfoto!!!!! Zo mooi.

De laatste 3 km kom je weer in Nijmegen en dan staan er wel HEEL erg veel mensen en muziekboxen, GEWELDIG!!!! Je gaat ongemerkt steeds harder lopen.En dan ga je door de finish! Dit is een waanzinnig gevoel en geeft heel veel voldoening. Je hebt het volbracht!

Vervolgens wandel je rustig door en kom je weer langs de kraam om je tas op te halen.
Prima geregeld allemaal. Ondanks zovele mensen kwamen wij toch allemaal bekenden van onze trainingsgroep tegen. Dan is het even ervaringen uitwisselen en napraten en nagenieten. Vervolgens hebben wij (Sietske, Sandra, Adelheid, Steven (mental-coach) en ondergetekende) in Nijmegen nog even een hapje gegeten en zijn wij aan de terugreis begonnen. Voor een enkeling was deze wel heel vermoeiend, en ja dan doe je even de oogjes toe.

Het was een geweldige, gezellige en schitteren dag. Ik kan het een ieder aanraden.

Jantje Manden

De zevenheuveltijgers

2008-11-19T07:48:00.000-08:00

De laatste uitdaging is volbracht voor de groep van Wim op donderdagavond. Op zondag 16 november liepen zij de zevenheuvelenloop in Nijmegen. Het was een zeer geslaagde en gezellige dag. Vier bekende gezichten uit de groep van Etty en Steven liepen mee. Hoeveel kilometers zouden zij verder nog in de benen hebben zitten? De tijd zal het leren ...

De halve van Amsterdam

2008-11-11T11:45:00.000-08:00

Al voor de zomervakantie in april zijn wij, Erica en ik, al langzaam begonnen met de training voor de halve marathon. Voor mij zou dit de eerste 'prestatie' worden.

Erica had mij vorig jaar al overgehaald om hieraan deel te nemen. Voor mij kon de training niet vroeg genoeg beginnen daar ik het idee had opgevat, dat het toch wel erg ver was 21 kilometer en ik nog zeker niet getraind voor zo een lange afstand. Na de zomervakantie begon Wim uiteindelijk met zijn extra training voor lange afstandslopers op donderdagavond. Hier hebben Erica en ik uiteindelijk deel aan genomen.

Het kwam wel eens voor dat wij door omstandigheden niet op de donderdag of maandag konden trainen, dan spraken we bij elkaars huis af en liepen samen een lange afstand. Toch wilden wij voor de halve zelf een keer de afstand van 21 kilometer lopen. Op een zaterdagochtend zijn wij via de eempolder, de fietsbrug over en zo richting A1 gegaan naar Baarn om vervolgens rond de 20 kilometer te lopen. Het zat ons alleen deze ochtend niet mee want net voorbij de fietsbrug kwam er toch een kudde schapen aan die de hele weg versperde waardoor wij in de berm terecht kwamen. Vervolgens moest ik nog even uit de broek en kwamen we op plekjes waar we toch echt even rond wilden kijken en genieten van de omgeving. Al met al een enerverend en adembenemend loopje (voor iedereen aan te raden!). Zo trainden wij ons naar de halve marathon!

Eindelijk, eindelijk was het zover, 19 oktober.

In de ochtend al vroeg in de trein naar Amsterdam en bij de tram stonden al een horde lopers te wachten. We waren op tijd vertrokken en konden ons startnummer en chip al gauw bemachtigen. Daarna hebben we voor de sporthal wat gegeten en gedronken en zijn we uiteindelijk richting startvak 5 gelopen. Er was een behoorlijke groep lopers en nadat we alles gecontroleerd hadden, zitten de schoenenveter goed vast, zit het startnummer goed vast en op de juiste plek e.d. klonk het startsignaal.

Vooral in het begin hadden we samen afgesproken om langzaam te starten, Erica heeft gelijk door als we te snel gaan en daardoor een paar keer even de rem erop gezet. We kletsten over van alles en nog wat tijdens deze loop. Bij de tweede drankpost moesten wij beiden naar het toilet we dronken even wat en liepen snel weer verder. Het beginstuk was minder leuk omdat je over een industrieterrein liep maar daarna werd het steeds beter.

Mijn man Frank stond al vrij in het begin langs de kant om ons aan te moedigen, had een keiharde toeter gekocht zodat we hem snel konden traceren, alleen voor hem viel het soms niet mee ons te herkennen tussen al die lopers! Bordjes met de kilometers erop langs de kant, heb ik niet zoveel gezien. Ik genoot van de omgeving en vond het bijzonder dat normaal door de straten van Amsterdam veel auto's rijden en dat nu alleen maar hardlopers waren. Mensen hingen uit ramen en stonden aan de kant (waarschijnlijk een soort bevrijdingsgevoel !) klapten en riepen als zij uiteindelijk hun vriend of vriendin voorbij zagen komen. Vlak voor het vondelpark begon ik wat honger te krijgen en nam ik een suikersnoepje, dit had ik beter niet kunnen doen want ik kreeg me een dorst.

Het vondelpark in de lengte doorkruisen is nog een heel end en nergens water! Uiteindelijk ergens bij een kade ongeveer 4 kilometer voor de finish viel het mij allemaal zwaar het gesprek tussen Erica en mij verstomde en om mij heen zag ik verschillende lopers inzakken. Wat was ik blij dat ik het startpunt weer herkende, in de arena klonk de zeer harde toeter van Frank en dat bracht een hoerastemming die ik net even nodig had. Wij hadden het gered en dit was het de halve mararthon van Amsterdam. Geen last van een pijnlijke knie zoals vorig jaar met de zevenheuvelenloop en nog adem over om verder te lopen. Hoe is het mogelijk dat het gelukt is.

Mede dankzij de aanmoediging van manlief het gekwebbel van mijn loopmaatje en de extra trainingen van Wim hielpen mij om dit te realiseren, bedankt hiervoor. Het jaar 2008 is voor mij het jaar van mijn topprestatie, "de halve van Amsterdam".

Vrienden van de Sylvestercross

2008-10-30T03:13:00.000-07:00

Ook dit jaar is het weer mogelijk om met onze groep een vriend van de Sylvestercross te worden. Als totale goep doneren wij dan 50 Euro voor dit evenement. Vind je het leuk hier aan mee te doen, dan kun je bij één van de volgende trainingen een donatie doen bij Etty.

Feessie

2008-10-21T02:57:00.000-07:00

Sandra is jarig geweest en Steven is geslaagd voor zijn HBO SPD. Daarbij wonen ze sinds kort samen. Alle reden dus voor een feessie ...

Voor al het belastende fotomateriaal is een apart fotoalbum gemaakt. Klik op onderstaand foto van Sandra en Steven:

Feest Sandra en Steven

Jubileum

2008-10-21T02:45:00.000-07:00

Stoere vrouwen geven niet zo maar op bij een pijntje of ongemak. Zo kan het gebeuren dat je ineens al 25 jaar met elkaar loopt. Dit overkwam Ans, Carla en Jenny. Proficiat met jullie jubileum!!!

Evert rende over de Posbank

2008-10-20T10:40:00.000-07:00

Sommigen van ons lopen met één been in een a-groep, anderen met één been in een c-groep. Zo traint Evert niet iedere keer mee met de groep van Etty en Steven, omdat hij ook wel eens met een c-groep meegaat. Zijn prestaties zijn er gelukkig niet minder om :). Hieronder volgt zijn relaas over de ATAG Posbankloop.

Op vrijdagavond 26 september begon het te kriebelen bij mij. Ik had de hele zomer geen wedstrijd meer gelopen omdat ik bij warm weer nooit lekker loop. De temperatuur begon al naar mooie waarden te zakken (18-19 graden) en ik zocht dus naar een wedstrijd in een mooie omgeving, die overigens ook niet al te druk is. In de Runners World van september staat altijd een lijst van alle wedstrijden voor recreatie en wedstrijdlopers. Aangezien de weersvoorspellingen voor het weekend van 27-28 september uitstekend waren viel mijn oog op de Posbankloop in Velp. Deze loop had ik al 3 keer eerder gedaan met wisselende resultaten. Ik heb het altijd al de op een na mooiste loop van Nederland gevonden. (De mooiste loop vind ik de Hooge Veluwe loop, maar dat is een halve marathon) Die zaterdag heb ik nog even op Internet wat informatie gezocht over de loop.

Volgens het kaartje gaat een groot deel over het zuiden van de Veluwe net ten noorden van de spoorlijn Arnhem-Zutphen. De route gaat van Velp naar Rheden, dan over de Posbank (90 m), de Zijpenberg (106 m), de Emma pyramide (85) en langs kasteel Rosendael en dan weer terug naar Velp. Het volgende kaartje geeft het hoogteverloop weer. Zo te zien zitten er 2 flinke kuitenbijters in de route. Tel 2 keer de Stompert bij elkaar, en dan kom je op dezelfde hoogte als de Emma Pyramide.

Die zondag was het in de ochtend licht mistig, maar in de loop van de ochtend trok de mist weg en kwam het zonnetje te voorschijn. Ik kon goed doorrijden, en ik was in een uurtje in Velp. De start is in het centrum van Velp bij de Watermolen. Bij aankomst ben ik naar een mooie parkeerplaats gestuurd dicht bij het inschrijfbureau en de kleedruimtes. Daar ingeschreven en omgekleed. Dan een stuk gelopen naar het startgebied om daar de sfeer te proeven van andere starts van de jeugd. Later rustig ingelopen en mezelf geestelijk voorbereid voor de beproeving van de tocht. Ik had me voorgenomen om rustig te starten met een hartslag tussen de 150 en 155 (85%). Later zou die toch wel opgejaagd gaan worden.

De start was om half een. De thermometer bereikte een aangename 19 graden met een fraai zonnetje. Totaal deden 1200 mensen mee. Na de start gewoon meelopen met de meute. De eerste 5 kilometer vond ik, ondanks dat ik goed in het hartslaggebied bleef, erg moeizaam lopen. Na 6 km kwam in Rheden de bocht naar links richting Posbank waar het festijn pas echt begon. Het stijgingspercentage ging rap omhoog, maar ik ging gek genoeg juist lekkerder lopen. Kwam vast door de mooie omgeving of door het gekreun en gesteun van de medelopers. Op driekwart van de klim kwam de hei in zicht van de Posbank met het volgende fraaie plaatje.

De hartslag zat hier toch op 170 (95 %), maar ik ging toch stapje voor stapje omhoog. Op de top van de Posbank was gelukkig een drankpost, waar ik twee bekertjes water heb gedronken. Daarna weer iets omhoog naar de Zijpenberg. Gelukkig was dat niet steil. Hier kan je toch even herstellen. Daarna ging het weer wat omlaag. Dat vind ik altijd wel lekker lopen, en ik kon hier ook wat snelheid maken. Tot 12 km is het schitterend lopen langs hei en bossen. Ik haal diverse loopsters/lopers in, en dat geeft toch wel een goed gevoel. Je had ook geen last meer van medelopers. Er was ruimte genoeg. Bij andere wedstrijden zoals de CityRun in Hilversum had ik dat tot mijn ongenoegen wel eens anders meegemaakt.

Na 12 kilometer begint het klimfestijn weer opnieuw met de beklimming van de Emma Pyramide. Dat is een klim met een lengte van ongeveer 1000 m met een hoogteverschil van 45 meter. Hier zitten ook de enige haarspeldbochten van noord Nederland. De Muur van Aalbers, zo heet het stukje parcours dat begint bij de ingang van camping Beekhuizen en loopt tot direct na de S-bochten boven op de Emma Pyramide. Een afstand van slechts 500 meter met een hoogteverschil van liefst 30 meter. Het is niet voor niets dat dit stuk van de ATAG Posbankloop veel deelnemers het zwaarst valt. Deze tussensprint met een aparte tijdregistratie is uniek in Nederland en is inmiddels een niet meer weg te denken onderdeel van de ATAG Posbankloop. Juweliershuis Aalbers stelt prijzen ter beschikking op alle drie afstanden.

Ook hier weer een tophartslag, maar met enige gepuf en gesteun de top toch gehaald in een rustig tempo. Er zijn daar sprinters geweest die dat stuk van 500 meter deden in 1 minuut 50. Maar ik was al tevreden door het feit dat ik niet hoefde te wandelen. Dat mijn tijd 4 minuten was geeft dan niet. Het is ook een erg mooi stukje, maar dat zag ik op dat moment even niet.

En dan de afdaling.. Waar de meeste mensen voorzichtig zijn met dalen, kan ik het juist heel goed om op volle snelheid af te dalen. In stijgen wordt ik vaak ingehaald, doch met afdalen haal ik veel mensen in. Ondanks dat het mij relatief weinig inspanning kost blijft mijn hartslag toch vrij hoog op 90-95 %. Na de afdaling komt je door Rozendaal, en dan hoor je de finish in Velp al in de verte. Gewoon nog even door buffelen en in gedachten denken dat je het al gehaald hebt. Ik heb de finish gehaald in een netto tijd van 1 uur 28 minuten en 19 sec. Tot mijn verrassing toch 2 minuten sneller dan de laatste keer in 2005.

Na de finish kon ik een bakje pasta ophalen in een tent. Mogelijk was dat alleen voor genodigden of bepaalde bedrijven, maar dat hinderde mij niet om ervan te genieten.

Ik vond het een erg mooie tocht. Ik heb genoten van de omgeving, de prestatie is geen top, maar dat vind ik minder van belang. Plezier hebben in je sport vind ik erg belangrijk. De Posbankloop is een fraaie natuurloop die ik andere lopers kan aanbevelen. Hij is fraai, goed opgezet en er zijn voldoende vrijwilligers om je onderweg te helpen indien dat nodig is. Volgend jaar wordt hij weer gehouden op 29 september. Meer informatie en foto’s zijn te vinden op www.atagposbankloop.nl.

Evert van ‘t Klooster

Nog een clubkampioen

2008-10-13T03:37:00.000-07:00

Het blijkt dat er nog een clubkampioen in onze groep loopt. Bij het bekijken van de foto's stond daar ineens Adelheid op het podium: clubkampioen bij de a-groep. Geen wonder dat Adelheid zich sinds kort bij de b-groep heeft aangesloten. Zij was duideljk toe aan de volgende (hardloop)stap!

Clubkampioenschappen 2008

2008-09-29T07:06:00.000-07:00

Een bijdrage van Heleen

Na de zomervakantie gaat het trainen zo lekker dat ik besluit om de A groep waarin ik loop in te wisselen voor een B groep. Er is echter nog geen plaats bij de B groep en zo sta ik met een been in de A groep van Chris ( zaterdag training) en met een been in de B groep van Etty en Steven (de maandagavond).
Bij het inschrijven voor de clubkampioenschappen stond ik voor een dilema; doe ik de 1500m mee met de groep van Chris , maar 3 rondjes en een beetje , dat leek erg aantrekkelijk. Of zou ik de 3000 meter met de groep van Etty lopen ,maar dat betekende een stuk verder lopen namelijk 8 hele ronden en een beetje. Chris hielp me met het besluit en schreef mij in voor de 3000 meter.
Na een goede warming up gingen we om half tien richting de start. Een gezellige groep lopers stond al keuvelend af te wachten tot het startschot viel. Ook de eerste 200 meter werd er nog wat heen en weer gekletst daarna werd het allengs stiller. In de eerste ronde was het nog even zoeken naar het juiste tempo, op een gegeven moment liep ik achter een van de mannelijke collega’s en beet mij vast in zijn kuiten. We liepen een strak tempo en het ging heerlijk, ik verzuurde geen moment. De laatste 400 meter probeerde ik nog wat te versnellen en dat lukte. Het eindresultaat was een tijd van 15.17 min en een gouden medaille!!

Dames B

1002 Heleen Blokzijl 15,17
1007 Nel Koster 15,37
1003 Annemarie Pielaat 16,05
1004 Nicole Slagmolen 16,07
1006 Irene Geerligs 16,09
1009 Alice van de Beek 16,12
1008 Sandra van Veen 16,29
1011 Simone Romijn 16,57
1010 Marjolein de Vries 17,24
1005 Margriet Heerkens 17,26

Heren B

1323 Everhard van Dijk 14,55
1326 Mark Smits 15,01
1325 Henk Dekker 15,30
1327 Jos Sesink 15,32
1324 Paul Romein 15,55
1319 Dries Visser 15,58
1321 Karel Boom 16,09
1322 Ronald Zijlstra 16,46
1300 Gerrit Lasterie 16,57

De Gildeloop van Sandra

2008-09-04T11:36:00.000-07:00

De Gildeloop 2008. Het weer zat mee niet te warm en niet te koud. Ik had het er goed aangedaan om een shirtje zonder mouwen aan te doen omdat het tijdens het lopen warmer was dan ik had gedacht. Het gildehuis was bezaaid met pijnenburgers en andere lopers uit de regio. Ik schreef me in. Door de snelheid had ik me aangemeld bij de vrouwen 35 en ouder. Organisatie lichtelijk in de stress. Chip terug die ik inmiddels aan me schoen had bevestigd en nummer inleveren die ik bijna op me shirt had gespeld. Tijd voor inlopen en warming up had ik niet. Bij de start toch een beetje spannend hoe het me af zal gaan. Ik ging voor de 3 rondjes totaal 10 km. Ik ging rustig van start haalde wat mensen in, maar helaas ik had toch te laat gegeten en me buik was van streek. Met misselijkheid ging ik toch het 2e rondje lopen. Halverwege moest ik een beslissing maken ga ik voor de 3e. Nicole van de andere B-groep kwam ik tegen en we hebben samen het 3e rondje met moeite gedaan met aanmoediging van de dames uit onze groep en die leuke trainer hahaha is het dan toch gelukt om de 10 km te halen. 1 uur en 5 min was mijn tijd. Volgend jaar hoop ik weer beter te lopen en met meer mensen uit onze groep, dat is toch net gezelliger. Oja en je krijgt er ook een leuk presentje naast de AA drink. Dit jaar een hele mooie blauwe pijnenburg badmuts. Het staat me geweldig….

Groetjes, Sandra

Extra duurtrainingen

2008-08-31T08:05:00.001-07:00

Speciaal voor mensen die willen trainen voor de Dam tot Damloop, de halve marathon van Amsterdam of de Zeven Heuvelenloop, zijn er op donderdagavond duurtrainingen. De trainingen worden gegeven door Wim. Aanvang 19.00 uur voor de Pijnenburgt.